Jacques Felix., 2006ko urtarrilaren 6a.

Berari dagokion meritua ez da nolanahikoa. Izan ere, jo eta su aritu da etengabe lanean txotxongilo antzerkia berreskuratzeko asmoz (eta gerraostean ez da berarena adinako lanik egin), bere jaioterria den Frantzian lehenik eta Europan eta mundu osoan gero.

Berak paregabe zuzendu eta adoretu duen UNIMAren (Txotxongiloen Nazioarteko Batasuna) fundazioko kontzeptuek eskatzen dute elkar ulertze eta laguntza handiagoa hizkuntz eta kultur mugen gainetik eta horixe da Jacques Felix-ek bizikien bultzatu eta defendatu duena. Hamarkada bakan batzuetan, haren bulkada eta merituei esker, Charleville-Mezieres Txotxongilo Antzerkiaren ikurrik garrantzitsuena bilakatu da, era horretan Utopia gautzatzea lortu duelarik. Charleville-n Txotxongiloen Nazioarteko Erakundea dago, ESNAM (Arteen Akademia), Nazioarteko Mundu Jaialdia, mundu osoan jende gehien erakartzen duen eta, halaber, jendeak gehien maite duen mota honetako ekitaldia. Frantziako Ardenetan dagoen hiri honetan behin izan denak ezin izango du jadanik burutik bere hiri propioa baino errazago kendu.

Etorkizunari begira, Jacques-ek jakin izan du beti zabalik gordetzen nazioarteko zerumuga eta Txotxongilo Antzerkiaren arte muga. Bere jarrera honen ondorioz esan daiteke neurri handi batean gaur egun Txotxongilo Antzerkiak Arte autonomoa izan

behar duelako kontzientzia finkatu dela: bere idiosinkrasia eta hizkuntza propioa, arauak, errepertorioa eta abar dituena.

Haren ondoan gutxi-asko lan egin edo bizi izan den edonor ezagutu ahal izango, dudarik gabe, haren intuizioa, sena eta izaera zabal eta ulerkorra, haren adiskidantza-isuria, haren zorroztasuna eta zehaztasuna puntu orotan, haren ironia zaletasun fin eta zolia, betiere eraldatzilea.

Amets baten erdian lo zegoela hil zen.
Txotxongilolari lagun guztiok segitzen dugu Txotxongiloak eta Gizakia gaitzat zituen haren amets handia burutu nahian